Kawasaki H

Co można powiedzieć o jednych z najbardziej ekscytujących motocykli, jakie kiedykolwiek wyjechały na ulicę? Dwusuwowy 500 Triple H1 był przedmiotem podziwu i legend, gdy został wprowadzony na rynek w 1968 roku.

W pierwszym oficjalnym teście drogowym w Wielkiej Brytanii Mach3 pokonał ćwierć mili na stojąco w zaledwie 12,76 sekundy, co było najszybszym wynikiem w historii motocykli drogowych w tamtym czasie. Silnik o mocy 60 KM, nietypowo dla Kawasaki, który wraz z Bridgestone był pionierem w stosowaniu zaworów tarczowych, był z konieczności wyposażony w porty tłokowe. Wynikało to z trudności w zamocowaniu gaźnika do skrzyni korbowej środkowego cylindra trzycylindrowego układu. Konstrukcja ta doprowadziła do powstania zarówno fabrycznych, jak i prywatnych maszyn wyścigowych, a Mick Grant z Anglii zdobył swoje wyścigowe imię na "Green Meanie". Osiągały dobre wyniki w wyścigach Grand Prix, regularnie zajmując drugie miejsce za niepokonaną MV Agusta of Agostini, również przypadkowo trzycylindrową maszyną, choć czterosuwową. Późniejsze modele miały mniej radykalne porty i były wolniejsze, choć znacznie łatwiejsze (i bezpieczniejsze!) W prowadzeniu. Wszystkie są dziś klasycznymi maszynami i każdy, kto nigdy nie posiadał ani nie jeździł jednym z najbardziej kultowych motocykli XX wieku, przegapił ten wyjątkowy dźwięk potrójnego cylindra, który podnosi włosy na karku każdego kierowcy!