Dit was de laatste van de luchtgekoelde racemachines van Yamaha, te beginnen met de TD2 250 van 1969. De TR3 had een herziene boring en slag van 54 mm x 54 mm, wat een echte 347 cc en 58 pk bij 9500 tpm opleverde. Hierdoor kon hij de concurrentie aangaan met de allesoverheersende MV3 en een van de grootste coureurs aller tijden verslaan toen hij in 1972 op Daytona won met Don Emde, door 500 Suzuki twins en 750 Kawasaki triples te verslaan. Deze racemachine was een echte mijlpaal en maakte viertaktmachines compleet onconcurrerend, vooral toen het jaar daarop de watergekoelde TZ machines kwamen. Tweetakte racemachines domineerden, tot er meer dan 30 jaar later een verandering in de regelgeving kwam, waardoor de moderne Moto-Gp formule weer viertakt werd. Toch geen slechte reeks!
