Dit iconische vlaggenschip werd voor het eerst gelanceerd in 1971 en een jaar later volledig in productie genomen, maar was eigenlijk helemaal niets bijzonders! De driecilinder tweetakt was watergekoeld, een primeur voor elke Japanse wegmotor, en leverde een zeer gemiddeld vermogen van 67 pk bij 6500 tpm, en dat op een machine die 15 kg zwaarder woog dan de Kawasaki Z1! De boring en slag waren identiek aan die van de T500, dus dit was eigenlijk een watergekoelde T500 met een extra cilinder. Het rijgedrag was slecht, zelfs naar de maatstaven van die tijd, en de 200 mm trommelrem met vier leischoenen had moeite om bijna 250 kg motorfiets op te slepen. Dit werd gedeeltelijk verholpen door de introductie van schijfremmen, tenminste bij droog weer. Als het nat was, was een anker misschien effectiever geweest! Dus niet de beste 'superbike' van zijn tijd, maar toch is er geen andere machine die zoveel genegenheid geniet bij de eigenaren als de 'ketel' zoals hij bekend staat in Groot-Brittannië, of de 'Water Buffalo' in de VS en de 'Waterbottle' in Australië. De clubs van eigenaren over de hele wereld zijn luidruchtig in hun lof voor hun 'Kettles'. De waarde van de klassiekers stijgt en stijgt, en dat ondanks vreselijke corrosieproblemen. Vooral op gebieden zoals de zitkuip, is meer dan 90% van alle GT750's die gemaakt zijn nog steeds op de weg en de meerderheid in uitstekende tot concourse conditie! De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat geen enkele andere Japanse klassieker zo'n sterke en loyale aanhang heeft als de GT750, vraag maar aan elke GT750 eigenaar! Het model liep van 1972 tot 1977, toen hij vervangen werd door een van de mooiste en best gebouwde 750's aller tijden, de Suzuki DOHC GS750 'Four',
