De eerste van Honda's 1000cc VF serie, bekend als de 1000 Interceptor, werd gelanceerd in de VS en Canada in maart 1984. De Interceptor had een 998cc 113 BHP 16 kleppen V-4 motor met dubbele bovenliggende ketting aangedreven nokkenas. De motorfiets was voorzien van instelbare Pro-Link achtervering met instelbare voorvorken, zilverkleurige aluminium Com-Star wielen (16 inch voor, 17 inch achter) en een aerodynamische halve kuip en onderste motorkap met enkele rechthoekige koplamp. Het remsysteem bestond uit drie schijven met dubbele schijven en remklauwen met dubbele zuigers aan de voorkant en een enkele schijf met remklauwen met dubbele zuigers aan de achterkant. Vrijwel tegelijkertijd introduceerde Honda de VF1000RE in Europa. De styling was een viering van het raceverleden van de V4 en de VF1000R was een showcase voor de technologie die Honda op het circuit had ontwikkeld. De supersportmotor had nog steeds dezelfde 998 cc V-4 motor in zijn rechthoekige buizenframe, maar dit was de eerste VF1000 met tandwielaangedreven nokkenassen die een handelsmerk zouden worden van toekomstige V4 Hondas, te beginnen met de VFR750. De aanpassingen aan de VF1000R verhoogden het geclaimde vermogen van de V4-motor tot 122 pk. Het veersysteem bleef ongewijzigd ten opzichte van de VF1000F, maar de dubbele zwevende remschijven aan de voorzijde en de geventileerde remklauwen in racestijl op de achterschijf verbeteren de remprestaties. De aluminium Com-Stars van 16 inch voor en 17 inch achter van NS-type werden geleverd op ashouders met snelsluiting en andere kenmerken zoals de dubbele koplampen in de stijl van de enduranceracer, de verstelbare koppeling en remhendels voor, de volledige fiberglas racekuip en de solo-zadelkuip maakten de R zeer begerenswaardig.
